Bas, Noor, mijn moeder en ik staan op het station in Baarn. Op het spoor aan de andere kant van het station, staat de sprinter naar Utrecht klaar. Mijn moeder legt uit dat de trein tussen Utrecht en Baarn op en neer pendelt. Aan beide kanten van de trein bevindt zich een locomotief. Dan hoeft
Het is even voor 7 uur ’s ochtends in huize Everts. We hebben er inmiddels al een half dagdeel opzitten. Mijn moeder staat op het punt baantjes te gaan trekken in het zwembad. Ik wil graag mee en laat dat ook horen. Huilend sta ik voor het raam als ze wegrijdt. Mijn vader probeert me
Ik ben erg blij want vandaag ben ik bij Thomas de Trein. Deze week is hij de eregast op zijn verjaardagsfeest in het Spoorwegmuseum. Helaas zijn wij met de auto moeten gaan. Met de trein is geen optie; Bas is net zoals ik helemaal idolaat van treinen maar een ritje, dat vindt hij maar niks.
Aan het einde van deze week vier ik alweer mijn vierde verjaardag. In veel opzichten wordt het een bijzonder jaar, vol met mijlpalen. Elke dag sjees ik op mijn fietsje met zijwieltjes langs de schommel en om de waspaal heen. Dat gaat fantastisch. Zo af en toe mag ik op de fiets van Pim oefenen, zonder
Mijn loopfietsje en ik waren tot voor kort een vertrouwd onderdeel van het Baarnse straatbeeld. Veel voetgangers herinneren zich levendig hoe ik hen van de spreekwoordelijke sokken heb gereden. Heel wat automobilisten hebben inmiddels al bovenop het rempedaal gezeten om een ramp te voorkomen. Mijn moeder heeft al vaak ternauwernood een hartaanval overleefd. Ik ben