Eindelijk….we zijn thuis! We zijn langs het postkantoor geweest om ons pakket af te geven en hebben Pim daarna van school gehaald. Het is dus de hoogste tijd om een broodje te eten. Mijn moeder verzoekt ons vriendelijk doch dringend onze handen te wassen op het toilet. Ik ren als een speer naar de kamerdeur.
De noeste arbeid die mijn ouders verrichten om mij goede manieren bij te brengen, begint langzaamaan toch zijn vruchten af te werpen. Vandaag wil ik heel graag iets bij mijn vader gedaan krijgen. Dus vraag ik heel keurig: ” papa, Guus Ipad, alsjeblieft?”
Aan verschonen heb ik een broertje dood. Telkens als het zover is, ga ik in de aanval; ik trap woest met mijn beentjes in de lucht, schreeuw de longen uit mijn lijf en probeer met mijn knuffelkonijn mijn strontkont af te vegen. Ook vanavond heb ik er duidelijk geen zin in. Mijn vader is dit
Het is alweer bijna 7 uur ’s ochtends. Pim, Bas en ik zijn al aangekleed. Zo dadelijk gaan we naar beneden om te ontbijten. We wachten nog op mijn moeder en vader. Mijn moeder trekt haar legging aan. Ik sta ernaast en bekijk het tafereel. Inmiddels weet ik hoe belangrijk het is voor een vrouw
Ik ben stapeldol op Thomas de trein. De hele dag speel ik met de duplo treintjes Thomas, Percy, Toby, James en Gordon. Als het TV-tijd is en ik ben aan de beurt om te kiezen, ga ik standaard voor één van de vele DVD’s van Thomas de Trein die ik inmiddels vergaard heb. Verder praat