2012-blog

Vandaag was (voorlopig) mijn laatste dag op het kinderdagverblijf. Mijn mama heeft gelukkig besloten om te stoppen met werken. Gelukkig, zeg ik, omdat het er altijd gehaast aan toe ging op de maandagochtend. Mijn mama moest op tijd op haar werk zijn, dus dat betekende dat wij ook stipt om 07.00 uur op het kinderdagverblijf

De dokter in het ziekenhuis was vorige week onverbiddelijk; mijn neusamandel dient verwijderd te worden! Ook mijn oren hebben dringend hulp nodig in de vorm van buisjes. Er zit namelijk vocht achter mijn trommelvliezen en dat wil graag naar buiten. Al weken lang loopt het snot me letterlijk uit oren en neus. Al weken lang word

Onlangs heb ik mijn éénjarig bestaan gevierd. In dat korte tijdsbestek heb ik al een stevige basis gelegd voor mijn verdere leven. Ik ben van een kleine, hulpeloos wurm veranderd in een baasje met veel noten op zijn zang. Ik kruip op hoge snelheid door de woonkamer en probeer mijn grote broer zijn mooie auto’s

Elke dag is mijn middagbrood besmeerd met smeerkaas of smeerworst. Meer keus heb ik niet. Eigenlijk mag het ook geen keuze heten want mijn moeder beslist in deze. Ik ben dan ook not amused de laatste tijd als we aan tafel  gaan. Pim daarentegen heeft keus te over; kaas, jam, plakjes worst en krabsalade. Hij

U begrijpt dat het hebben van een grote broer leidt tot een heleboel vergelijking, ook op het gebied van ontwikkeling. Vergelijking leidt weer tot broederlijke rivaliteit. Ik moet al maanden horen dat mijn broer op mijn leeftijd de hele dag op zijn kont zat en zich met allerlei soorten speelgoed bezig hield. Aan mij is