Elke dag is mijn middagbrood besmeerd met smeerkaas of smeerworst. Meer keus heb ik niet. Eigenlijk mag het ook geen keuze heten want mijn moeder beslist in deze. Ik ben dan ook not amused de laatste tijd als we aan tafel gaan.
Pim daarentegen heeft keus te over; kaas, jam, plakjes worst en krabsalade. Hij eet echter elke dag hetzelfde; een boterham met smeerworst en eentje met witte vlokken. Dat laatste vind ik moeilijk te slikken. Ik mag van papa en mama absoluut geen zoetigheid op brood.
Mijn wraak is gelukkig wel erg zoet. Als we klaar zijn met de boterham, mag ik weer verder op de grond spelen. Ik tijger dan meteen naar Pim’s stoel. In stilte geniet ik daar van de vele lekkere witte vlokken die van zijn boterham zijn gevallen. Wat een feest!