Mama en ik hebben zojuist boodschappen gedaan in Soest. In haar zwarte autootje rijden we terug naar Baarn. Onderweg komen we langs het Baarnsch Lyceum. Buiten hangen jongeren op bankjes of liggen te luieren in het gras. Mijn moeder vraagt of ik daar later ook naar school ga. Dat ben ik zeer zeker van plan.
Het lijdt geen twijfel dat veel mensen genieten van de vroege lente dit jaar. Zaten we vorig jaar maart nog massaal te blauwbekken bij temperaturen royaal onder het vriespunt; dit jaar lopen we nu al in korte mouwen, korte broekspijpen of mini-rokjes. Op de terrasjes in vorstelijk Baarn zitten veel dagjesmensen die genieten van een
Het weer zit niet mee Meer lezen »
Mijn moeder is aan het telefoneren met oma Teun. Ik wil oma ook graag even spreken en trek de telefoon uit de handen van mijn moeder. Ik meld me zoals het hoort: ” hallo, oma, met Guus!” Mijn oma vindt het heel knap van mij dat ik al kan telefoneren. Ze vraagt wat ik aan
Vandaag zijn mijn amandelen verwijderd. Alsof dit nog niet dramatisch genoeg was, heeft mijn moeder mij de speen afgenomen. Waarschijnlijk heeft zij gedacht dat ik nu sowieso sloten vol tranen huil; is het niet om de afwezigheid van mijn speen dan is het wel om de ondraaglijke pijn in mijn keeltje. Gelijk heeft ze. Af
– ik zonder mokken ’s ochtends mijn jas en schoenen aantrek om Pim naar school te brengen; – ik bij aankomst ook mijn jas weer uittrek en vervolgens in de gang laat rondslingeren; – er altijd wel een andere mama is die mijn mooie jas aan mijn mama retourneert; – ik keurig in de rij