Vandaag zijn mijn amandelen verwijderd. Alsof dit nog niet dramatisch genoeg was, heeft mijn moeder mij de speen afgenomen. Waarschijnlijk heeft zij gedacht dat ik nu sowieso sloten vol tranen huil; is het niet om de afwezigheid van mijn speen dan is het wel om de ondraaglijke pijn in mijn keeltje. Gelijk heeft ze. Af en toe vraag ik er nog om. Troostend laat ze me weten dat sabbelen op het speentje alleen nog maar meer pijn doet. Dat zal dan wel zo zijn. Weg amandelen, weg speen!