Het is me eindelijk gelukt; ik kan mezelf van A naar B verplaatsen. Niet op de gebruikelijke manier van tijgeren. Ik vind het namelijk onzinnig om me achterwaarts te bewegen als ik eigenlijk vooruit wil. Daarom trek ik mezelf met mijn handjes naar voren toe. Toegegeven, zonder mijn spierballen zou dit een hopeloze missie zijn. Ik duw mijn knietjes onder mijn kont om iets meer kracht te kunnen zetten. Dus als u denkt een rups te zien, dan ben ik dat.