Dit is de laatste avond van een prachtig jaar. Het jaar waarin ik geboren ben. Het jaar waarin ons huis verbouwd is. Het was dus vooral een hectisch jaar.
Een roerig jaar vraagt om een rustige afsluiting. Die heb ik dan ook gehad. Ik lag lekker te slapen toen de kurken van de champagneflessen knalden. Ook van het vuurwerk buiten heb ik geen last gehad. Normaal spook ik ’s nachts altijd rond, maar deze nacht was het niet interessant om mijn ouders wakker te houden. Aangezien ze toch beneden feest aan het vieren waren, bewaar ik mijn nachtelijke terreur voor het nieuwe jaar.
Toch is het feestgedruis niet geheel aan mij voorbij gegaan. Opa Tjerk en oma Joke waren bij ons om het nieuwe jaar in te luiden. Later die middag waren ze gekomen en konden nog net zien hoe ik voor het eerst in de peuterschaal in de bakfiets met mijn moeder mee mocht boodschappen doen. Echt een primeur want ik vond het ontzettend leuk, ondanks dat ik nog niet zelf kan zitten.
Later die middag zaten we gezellig te gourmetten. Pim wilde zoals gewoonlijk niet eten. Ik daarentegen had wel stevige trek. Vooral de hamburgertjes kan ik u aanbevelen. Heerlijk zo’n eerlijk stuk vlees met een flinke schep appelmoes erbij. Wel jammer dat dit eetfestijn maar eenmaal per jaar plaatsvindt. Ik wacht met smart op de volgende keer. Dan ben ik ook weer een jaar ouder en mijn maag een maat groter.
Daarna was het feest gedaan voor mij; ik moest naar bed van mama en papa. Ik heb voor de schijn tot 22.00 uur mijn ogen dichtgehouden. Toen was ik het zat. Ik wilde zo graag mee hossen! Kom ik beneden en wat schetst mijn verbazing: zitten ze te dobbelen! Gelukkig maar want ik kan niet zo goed tegen keiharde muziek en discolicht. Dobbelen maar, opa!