Afgelopen weekend was goede vriendin N. jarig. Ik kan het echt heel goed met haar vinden. Regelmatig staat ze -na haar schooltijd- voor de deur om met mijn broer en mij te spelen. Dan stapelen we samen blokken opelkaar of kijken een beetje TV. Ze doet met ons spelletjes of oefent met ons om ervaring op te doen als babysitter. Daar is ze nu nog een beetje te jong voor, vinden mijn ouders. Zij is het daar zelf gelukkig ook mee eens!
N. had ons dit weekend uitgenodigd om een stukje taart te komen eten bij haar thuis. Mijn moeder had nog gauw een cadeautje voor haar in de stad gehaald voordat we erheen gingen. Mijn broer en ik waren thuis bij mijn vader gebleven. Mijn moeder weet natuurlijk als meisje veel beter wat meisjes willen. In dit geval een mooi kleurboek met allerlei stikkers erin en mooie glittertjes. Na de lunch vertrokken we richting de feestlocatie.
De familie was inmiddels al gearriveerd. Haar opa en oma ken ik goed. Oma Ans past ook weleens op mijn broer en mij als mijn ouders maar heel kort wegmoeten en wij niet bij een vriendje of vriendinnetje in het dorp kunnen spelen. Mijn vader gaat ook weleens naar opa Fred om aan zijn computer te sleutelen. Dan mag ik tot mijn grote vreugde ook weleens mee met papa en Pim.
N. heeft ook nog een stiefbroer, B. genaamd en zeer aantrekkelijke stiefzus L. Onderhand zijn het al tieners maar ze zijn nooit te beroerd om met mij te spelen. Integendeel. Zo’n klein kereltje als ik weet hen wel te charmeren. Dan mag ik meekijken als B. op de laptop of de spelcomputer speelt. Dat soort gave dingen heb je op die leeftijd natuurlijk in je bezit. L. moedert een beetje over mij zoals alle meiden dat kunnen doen in die fase van hun leven.
Ondertussen deed ik mij tegoed aan al het lekkers dat ter tafel kwam. Kaasstengels, nootjes en chips waren in ruime hoeveelheden voor handen. Ook had N.’s stiefmoeder voor kleine pakjes drinken gezorgd. Alleen van de zelfgebakken appeltaart van oma Ans wilde ik niets weten. Die eet mijn vader trouwens wel op; die vindt zo’ n stukje van oma’s taart met een flinke dot slagroom echt zalig!
Het was nog reuze gezellig die middag. Veel te snel was het dan ook weer tijd om afscheid te nemen. Mijn ouders pakten ons boeltje bij elkaar en namen van iedereen afscheid met een knuffel en drie dikke kussen. Toen mijn moeder haar rondje had gedaan, vroeg ze aan mij of het niet tijd werd dat ik hetzelfde deed. Ik bedacht me geen moment en gaf L. spontaan een klein kusje. Daarna ging ik er als een haas vandoor. De rest had het nakijken terwijl ik bij de deur geduldig stond te wachten op mijn ouders.