De KNO-arts heeft van de week moeten vaststellen dat ik -ondanks de vele operaties- weer oorontsteking heb. Een dubbele oorontsteking zowaar. Hij schrijft een penicillinekuur voor. Driemaal daags krijg ik een shot met de spuit toegediend. Dit keer doe ik niet moeilijk. Ik doe mijn mond open en laat het naar banaan smakende goedje in mijn mond stromen. Mijn vader is verbaasd. In het verleden schijn ik erg moeilijk te hebben gedaan. Hij vraagt mij daarom of ik het lekker vind. ” Nee”, zeg ik.