Mijlpalen

Al maandenlang loopt het kwijl uit mijn mond, heb ik onverklaarbare temperatuurstijgingen, zit ik op mijn knuist te kauwen en sta ik met mijn vingers in de oren. De laatste vier kiezen; de eerste van deze serie komt eraan! Ze weten het allemaal zeker. Maar toch komt-ie niet. Tot vandaag; links in mijn onderkaak prijkt

Vandaag heb ik tot tweemaal toe laten zien dat ik inmiddels ook de kleuren van de dingen om me heen kan benoemen. Aan de ontbijttafel vanochtend pakte ik een blauw (anijs) muisje van mijn beschuit om aan mijn moeder, die naast mij zit, te doneren. Ik maakte haar ook even attent op de kleur; ”

Vandaag heb ik voor het eerst gespeeld op de peuterspeelzaal. Het was een dubbel feestelijke dag want ik mocht meteen mijn nieuwe vriendjes en vriendinnetjes trakteren omdat ik een grote broer ben geworden. Mijn moeder had voor de gelegenheid lange vingers, gedoopt in witte-en-blauwe muisjes, gemaakt. Overigens, ik heb geen traan gelaten toen mijn moeder

Niets is zo lekker als schone billen te hebben na een warme koeienvlaai in je broek. Vanaf vandaag zeg ik gewoon tegen mijn ouders wanneer het tijd is om de wasknijper op de neus te zetten. 

Al een tijdje wist ik mezelf aan te wijzen als papa of mama vroeg wie Guus toch is. Sinds deze week kan ik bovendien mijn eigen naam zeggen (klinkt als “Goes”). En dat daags voor mijn tweede verjaardag……hiep hiep hoera!